ดี
เรียนที่ใหนแล้วล่ะ

หวัดดีวนาสี สาวพะเยา
อ่านให้จบนะ อย่าเกียจคร้านนะ

12 Ways To Know That You Love Someone
12 วิ ธี ที่ ทำ ให้ รู้ ว่า คุณ รัก เขา

TWELVE: 12
You talk with him/her late at night and when you go to bed you still think of him/her.
คุณคุยกับเขาจนดึกและเมื่อคุณไปนอนคุณก้อจะยังนีกถึงเขาอยู่

ELEVEN: 11
You walk really slowly when you are with him/her.
คุณจะเดินช้ามากๆเมื่อคุณอยู่กับเขา

TEN: 10
You don't feel Ok when he/she is far away.
คุณจะรู้สึกไม่โอเคเมื่อคุณอยู่ห่างจากเขา

NINE: 9
You smile when you hear his/her voice.
คุณจะยิ้มเมื่อได้ยินเสียงของเขา

EIGHT: 8
When you look at him/her,you do not see other people around you.You see only him/her.
เมื่อคุณมองไปที่เขา คุณก้อจะไม่เห็นคนอื่นที่อยู่รอบข้าง คุณจะเห็นแต่เขาเท่านั้น

SIX: 6
He/She is everything you want to think.
เขาเป็นทุกสิ่งที่คุณต้องการคิด

FIVE: 5
You realise that you smile every time you look at him/her.
จะสังเกตุได้ว่าคุณจะยิ้มทุกครั้งที่คุนมองเขา

FOUR: 4
You would do anything to see him/her.
คุณจะยอมทำทุกอย่างเพื่อได้เจอเขา

THREE: 3
While you have been reading this, there was a person in your mind all the time.
ในขณะที่คุณกำลังอ่าน ก้อมีคนคนนึงที่อยู่ในความคิดของคุณ

TWO: 2
You've been so busy thinking of that person that you didn't notice that number SEVEN is missing.
คุณกำลังครุ่นคิดถึงคนนั้นอยู่ จนลืมว่าข้อ7หายไป

ONE: 1
You are going to check above if that's true and now you are silently laughing to yourself.
คุณกำลังเช็คดูว่าจริงรึป่าว...และตอนนี้กำลังหัวเราะตัวเองอย่างเงียบๆอยู่

NOW MAKE A WISH! YOU KNOW WHAT YOU WANT THE MOST.......
แล้วทีนี้ก้ออธิฐาน!คุณรู้ว่าคุณต้องการอะไรมากที่สุด..

*****

หวัดดีครับ
ว่าง ๆ เลย มาเม้นให้ครับ

why you want to know my age ?

why you dont know me my name peter
i living in bangkok

สวัสดี
เป็นไงบ้าง?สาบยดีนะ

ไม่ตอบกันเลยนะ
****..ร ะ ย ะ ท า ง..****

**วันเวลาที่ผ่านมาชั่วระยะเวลาหนึ่งของชีวิต..
ผู้คนมากมายผ่านเข้ามา บางคนผ่านมา เพียงเพื่อจะผ่านไป
แต่กลับบางคนกลับไม่เป็นเช่นนั้น.. จากคนแปลกหน้า กลายเป็นคนรู้จัก
คนคุ้นเคย ล่วงเลยไปถึงกลายเป็นคนรักกัน...

เวลาเปลี่ยน สถานการณ์เปลี่ยน สถานภาพทางความรู้สึกของเราก็อาจมีการเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย
บางคนยังคงความเป็นคนแปลกหน้า ยังรักษาระยะห่างของการเป็นคนรู้จัก
คนคุ้นเคย หรือ คนรักกันไว้ได้อย่างคงที่..
บางคนเปลี่ยนแปลงจากคนแปลกหน้า กลายเป็นคนคุ้นเคย..
จากคนเคยคุ้นกลายมาเป็น คนรักกัน..
ทำลายระยะห่างของความรู้สึกให้สั้นลง อย่างรู้สึกได้ ...
และเมื่อนั้นเรื่องราวดี ๆ สวยงามทางความรู้สึกจึงเกิดขึ้น ..

แต่ในทางกลับกัน..ระยะห่างของบางคน อาจห่างไกลออกไปจนสุดหูสุดตา
จากคนเคยรัก คนเคยคุ้น กลายเป็นแค่คนเคยรู้จัก..
กลายเป็นคนแปลกหน้าทางความรู้สึกไป..

แน่นอนว่า ระยะห่างของคนรู้จัก กับคนรัก ย่อมไม่เท่ากันเป็นแน่..
แต่นั่นแหละ ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ..
ฉันเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของเวลา
พอ ๆ กับเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของความรู้สึก..
ไม่มีมาตราวัดใด ๆ ที่จะใช้วัดระยะห่างของความรู้สึกได้
และระยะห่าง ในแต่ละสถานภาพทางความรู้สึก ในแต่ละคนก็คงจะไม่เท่ากัน..

เราระบุชัดไม่ได้ว่า 1 เท่ากับ 1 ในความรู้สึกของอีกคน 1
ในความรู้สึกของคนหนึ่ง อาจจะเป็น 100 ในความรู้สึกของอีกคนก็เป็นได้

และในเมื่อการคบหากันเป็นปฏิสัมพันธ์ของคนสองคน
เราจึงมองเห็นความไม่ลงตัว เห็นระยะห่างที่ไม่เท่ากันของคนสองคนได้เสมอ..
กับคนบางคน เราอยากเป็นมากกว่าคนรู้จัก
เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรามันสั้นลง

กับคนบางคน เราอยากเป็นน้อยกว่าที่เป็นอยู่
เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรายาวไกลออกไป..
แต่กับบางคนเรากลับอยากจะรักษา ระยะห่าง ตรงกลาง ไว้ให้คงที่
ไม่ให้ห่างหาย จางหนี หรือ เข้ามาใกล้จนเรารู้สึกอึดอัด..

เคยรู้สึกใช่ไหมว่า .. ขณะที่เราเดินเข้าหา บางคนกลับกำลังเดินหนี
กับบางคนเรากำลังเดินหนี บางคนกลับเดินตาม...
กับบางคนเราก็ต้องการระยะห่างประมาณหนึ่ง ไม่ต้องใกล้มาก
แต่ไม่ต้องการห่างหายไปไหน..
ขณะที่บางคนวิ่งตาม ล้มลุกคลุกคลาน และเจ็บปวดกับระยะห่างของอีกคนที่ทิ้งไว้ตรงหน้า
และขณะเดียวกันกับที่อีกคนก็วิ่งหนี โดยไม่คิดจะหันกลับมามองความเจ็บปวดของอีกคน

อะไรก็เกิดขึ้นได้กับความรู้สึกคน..
เหนื่อยแสนเหนื่อย ล้าแสนล้า แต่สุดท้าย!..ก็ยังพยายาม
พยายามที่จะยื้อยุดฉุดดึงอยู่เช่นนั้น

บางคนปล่อยความรู้สึกของอีกคนไว้ บนความห่าง ห่างจนลับตา ..
ไม่เคยหันกลับมามองหรือรับรู้ความเป็นไปของอีกคน..
ไม่เคยรับรู้ว่าระยะห่างที่เขาทิ้งไว้อีกคน มันสร้างความเจ็บปวดได้ประมาณไหน

แต่ก็มีบางคนที่เหนื่อยล้ากับระยะห่าง ที่พยายามรักษาไว้เพียงแค่นั้น
ไม่ต้องห่างไป แต่เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้ ..
ต้องการเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบ..
การทำลายระยะห่างของคนสองคน อาจไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ก็ไม่ได้ง่ายดายนักสำหรับอีกหลาย ๆ คน...

บางคนพยายามมาเกือบทั้งชีวิต ระยะห่างที่ว่าก็ยังคงห่างอยู่เช่นเดิม..
ขณะที่บางคนอยู่นิ่ง ๆ ไม่วิ่งหนี ไม่วิ่งตาม ปล่อยทุกอย่างให้เป็นหน้าที่ของเวลา
ไม่เรียกร้องให้เกิดความคาดหวัง ไม่ปล่อยละเลยจนเหมือนชาเฉย..
ระยะห่างนั้น กลับขยับเข้ามาใกล้ราวปฏิหาริย์..

เอาใจช่วย สำหรับคนที่กำลังพยายามเดินเข้าหา
ให้อีกคนหันกลับมามองบ้าง ระยะห่างจะได้สั้นลง
พยายามต่อไป เพราะวันหนึ่งคุณอาจรู้สึกว่าความพยายามของคุณมิได้ไร้ค่า

สำหรับคนที่กำลังเดินหนี ให้หันกลับมามองความรู้สึกของอีกคนบ้าง
เพราะบางทีคุณอาจจะสูญเสียอะไรดี ๆ ไป เพราะระยะห่างที่คุณทิ้งไว้ให้อีกคน
เห็นใจกับการรักษาระยะห่างให้คงที่สำหรับบางคน
เพราะบางทีมันก็ทรมานมากกว่า การพยายามเดินเข้าใกล้ หรือห่างหนีเสียอีก..
แล้วคุณล่ะ!!..เคยนึกย้อนกลับมามอง ระยะห่างของคุณกับผู้คนรอบตัวกันบ้างไหม??

เคยรู้สึกไหมว่า บางทีความห่างไกล กับระยะห่างของความรู้สึก กลับเป็นตัวแปรผกผันกัน
เคยรู้สึกได้ถึงระยะห่างทั้งที่ตัวอยู่ใกล้ ๆ
หรือรู้สึกใกล้กันแล้วทางความรู้สึก..ทั้งที่ตัวอยู่แสนไกลกันบ้างไหม..??
………….So far away…….

hi..how are you ?

เป็นงัยบ้างครับ
สาวพระเยา(วนาสี)
สบายดีมั้ย

เปงไงบ้าง หายไว ๆ นะ อย่าลืมรอดูอยู่

ยะพลอย...

อย่าลืมแอดเป็นเพื่อนเราด้วยนะ

Preeyanut-kai@hi5.com..เน้อ...

แล้วตอนนี้ทำรัยบ้าง

เริ่มมาวันนี้เธอคือคนที่ทิ้งมากกว่า คนที่ไม่มีหัวใจแล้วนะ

เดี๋ยวนี้เธอหายเงียบ ตัดเยื่อใยหมดเลยเหรอ

โทษทีนะที่ตอบช้า
อายุ 21 แล้วก้อ
เรียนอยู่รามปี3
คณะรัฐศาสตร์
อยากรู้จักมากกว่านี้ได้ป่าว
ถ้าได้ ขอเบอร์โทรด้วย
ขอบคุณร่วมหน้า
บาย แล้วเจอกัน
ดูแลตัวเองดีๆล่ะมีคนเปงห่วง

สสสสสสสส สวยจริงๆๆนะดีจ้ะ

อ่านแล้วชอบ ก็เลยอยากให้อ่านมั่ง (ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะ)
อ่านแล้วมีความสุขและคิดถึงคนที่ส่งให้ทุกคนเลย!
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Fw: ~ L O V E _ & _ T I M E ~: •
เลขา: ' ท่านคะ...มีคนจะขอเรียนสายท่านค่ะ'
ผู้จัดการ: ' ใครครับ'
เลขา: ' เขาบอกว่าชื่อ ความรัก ค่ะ'
ผู้จัดการ: ' อืมม.. บอกเค้าว่าผมงานยุ่งมาก'
......... เวลาผ่านไป......
เลขา: ' ท่านค่ะ ความรัก ยังงรอสายท่านอยู่ค่ะ'
ผู้จัดการ: ' อือ...บอกไปว่าผมไม่สะดวกรับสายนะ'
.......... เวลาผ่านไป..........
เลขา: ' ท่านคะ'
ผู้จัดการ: ' คุณ...ความรัก อีกเเล้วใช่ไหมครับ
บอกว่าผมงานยุ่ง ไว้ผมจะ..........
เลขา: ' ไม่ใช่ค่ะ! มีคนจะคุยเรื่องงานค่ะ'
...... ในวันที่หัวใจว่างๆ.......
.................mobile Phone: You have 1 new message in your mailbox..............
.................'Please call.. Goodbye from ความรัก'........
ผู้จัดการ: ' ช่วยต่อสายความรักให้ผมหน่อย'
เลขา: ' ค่ะ'
............' ตู้ดๆๆๆ ..........
.............ความรักที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
............กรุณาฝากข้อความเเละหมายเลขโทรกลับค่ะ... '
เลขา: ' ติดต่อไม่ได้ค่ะ จะให้ฝากข้อความไหมคะ'
ผู้จัดการ: ' ไม่ต้องครับ'
.............ความเหงาเข้ามาเยือน... แล้วเวลาก็ผ่านไป ผ่านไป.............ผ่านไป...........
.............ความรักที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้กรุณาฝากข้อความเเละหมายเลขโทรกลับค่ะ'
ผู้จัดการ: ' ความรักครับ คือ
.............ผม...เห็นคุณเงียบหายไปไม่รู้ว่าสบายดีไหม
............ช่วงก่อนหน้านี้ผมงานยุ่งตลอดไม่มีเวลาว่าง
.............ต้องขอโทษด้วย ไม่รู้ว่าจะสายไปไหมถ้าจะบอกว่า
............ผมพร้อมที่จะมีความรักเเล้ว............ถ้าได้รับข้อความเเล้วช่วยติดต่อกลับด้วยนะครับ'
............ร อ ร อ ร อ รอคอยความรักจนถึงวันนึง.....
............เลขา: ' ท่านค่ะ ความรักโทรมา
............ให้ปฏิเสธไปเลยไหมค่ะ ?'
ผู้จัดการ: ' ไม่ต้อง รีบโอนสายมาเลย'
............ผู้จัดการ: ' สวัสดีครับความรัก คุณหายไปไหนมา
............ขอโทษด้วยนะครับ
............ผมไม่มีเวลาใส่ใจ
...........ไม่เคยสนใจตลอดเวลาที่ผ่านมา
............ผมไม่คิดว่าคุณจะเป็นสิ่งสำคัญสำหรับชีวิตผม
............ผมขอโทษ...'
ความรัก: ' ดิฉันไม่ได้โกรธอะไรหรอกค่ะ
...........ไม่ว่าจะอย่างไร
............ความรักอย่างดิฉันก็มีหน้าที่ให้ความรักเสมอ
............เมื่อใดก็ตาม ที่คุณเปิดใจต้อนรับ
............เมื่อนั้น คุณก็จะได้เป็นเจ้าของความรัก
...........เเต่ที่ผ่านมาไม่ได้ติดต่อก็เพียงเพราะว่า
...........ฉันไม่ได้จ่ายค่าโทรศัพท์ค่ะ!
...........เงิน มีค่าเสมอเเม้กับความรัก
เเต่อย่าให้ถึงขนาดว่า ความรัก ซื้อได้ด้วยเงิน
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
ถ้าได้รับจดหมายนี้แล้วให้ส่งต่อให้เพื่อนๆทุกคนที่คิดว่าเป็นเพื่อนของคุณ

สวัสดีครับไนท์
พี่เป็นคนบ้านน๊อกบ้านนอก
ก็เลยไม่มีโอกาสเรียนที่ต่อ
พี่แค่เคยเรียนคอม
ไนท์ช่วยใส่เสน่ห์ให้พี่หน่อยดิ
พี่จะได้มีเสน่ห์เหมือนไนท์ไง
พี่จะได้มี......นั้งทานข้าวด้วยกัน
ถ้าพี่มีแฟนก็ไม่มาเปิดบล็อกแบบนี้หรอก
บาย.........................

เด่วนี้เล่นบ่อยขึ้นนะ สงสัยได้..............ไวๆๆๆๆๆๆนะ
หุหุ *-* จาแข่งเหรอ

บอกว่าไม่มีตัง ไปทำทรงผมหมดเลยนะ
ยังไงล่ะ สวยขึ้นป่าว

สวัสดีครับไนส์
เรียนเอกอะไรครับ
คำถามของคนไทย
กินข้าวหรือยัง กินแล้วครับ
กินข้าวด้วยกันมั้ย ไนส์
พี่กินคนเดียวทุกๆวันเหงาจัง
..พี่ไม่ใส่เสน่ห์หรอก..
บาย...